Jakiego stylu cytowania używają studenci historii?

Większość instytutów historii wymaga przypisów i bibliografii Chicago z 18. wydania The Chicago Manual of Style (2024). Niektóre kursy nadal akceptują Turabian 9. wydanie, aktualny podręcznik studencki oparty na CMOS 17. University of Chicago Press zapowiada Turabian 10. wydanie na listopad 2026. Kurs metod albo historii gospodarczej może zamiast tego wymagać Chicago autor-data. Sprawdź sylabus, zanim cokolwiek sformatujesz.

Aktualnym wydaniem do prac historycznych jest Chicago 18 czy Chicago 17?

Chicago 18, opublikowane w 2024, jest aktualnym wydaniem zawodowym. Pomija miejsce wydania przy większości książek, skraca listy autorów w przypisach i nadal woli skrócone przypisy od ibid. CMOS 17 albo Turabian 9 stosuj tylko wtedy, gdy wykładowca wskaże to wydanie. Nie zakładaj, że zadano Turabian 10, dopóki sylabus tego nie powie.

Prace historyczne używają przypisów dolnych czy końcowych?

Oba są poprawne według Chicago. Przypisy dolne trzymają źródło na tej samej stronie; końcowe zostawiają narrację czystą. Stosuj się do wykładowcy albo czasopisma. Strona zgłoszeniowa American Historical Review mówi o przypisach dolnych i prosi o stosowanie przewodnika stylu AHR. Nie mieszaj przypisów dolnych i końcowych i nie łącz przypisów z nawiasami autor-data w tej samej pracy.

Czy w pracy historycznej nadal używać ibid.?

Nie, jeśli idziesz za CMOS 18. Paragraf 13.37 zaleca skrócony przypis — autor, krótki tytuł, strona — za każdym razem po pierwszym pełnym cytowaniu. Ibid. ukrywa źródło w przypisach elektronicznych i nie oszczędza miejsca. Jeszcze krótszy przypis z samym autorem jest dozwolony, gdy poprzedni przypis już nazwał to jedno dzieło.

Jak cytować list archiwalny w Chicago?

W przypisie nazwij nadawcę, odbiorcę, datę, kolekcję i repozytorium oraz URL, jeśli korzystałeś ze skanu. W bibliografii wymień kolekcję raz. CMOS 18 §§14.119–14.129 to rozdział o rękopisach; numery pudełek i teczek przepisz z inwentarza. Przewodnik archiwalny ma preferowane formy cytowania YIVO, MHS, NARA GIL 17 i Lincoln Papers.

Co jeśli dokument nie ma daty albo autora?

Nie wymyślaj żadnego z nich. Zacznij od tytułu albo krótkiego opisu, jeśli nie ma autora. Przy braku daty napisz n.d. albo szacunek w nawiasach, na przykład [ca. 1865], tylko gdy inwentarz albo wewnętrzne świadectwo to potwierdza.

Czy mogę cytować źródło pierwotne, które widziałem tylko w cytacie w książce?

Tylko jeśli cytujesz też tę książkę. AHA nazywa pożyczanie niesprawdzonych odsyłaczy do źródeł pierwotnych z pracy wtórnej niewłaściwym. Przypis „cited in” stosuj jako ostateczność, a potem dotrzyj do oryginału, jeśli argument zależy od sformułowania.

Czy Turabian 9 już idzie za Chicago 18?

Nie. Aktualna strona główna Turabian nadal opisuje 9. wydanie jako zaktualizowane do CMOS 17. Turabian 10 University of Chicago Press zapowiada na listopad 2026. Jeśli sylabus mówi CMOS 18, pomiń miasto przy książkach po 1900 roku i stosuj skrócone przypisy zamiast ibid., nawet jeśli kserokopia Turabian 9 nadal pokazuje starsze formy.

Jak cytować źródła w historii (Chicago CMOS 18) [2026]

Krótka odpowiedź: jak historycy cytują źródła

Stosuj przypisy i bibliografię Chicago, chyba że sylabus wskazuje system autor-data albo arkusz stylu czasopisma. Po zapożyczonym fakcie lub cytacie wstaw cyfrę w indeksie górnym. Pierwszy przypis do źródła jest pełny. Kolejne skracają się do autora, skróconego tytułu i lokalizatora. Bibliografia wymienia każde źródło raz, alfabetycznie, z kropkami zamiast przecinków z przypisu i z danymi wydawniczymi poza nawiasami. Cytuj egzemplarz, który naprawdę czytałeś. Jeśli list znalazłeś tylko dlatego, że zacytowała go monografia, nazwij i list, i książkę.

Szablony przypisów i bibliografii CMOS 18

Pierwszy przypis (książka):

Imię Nazwisko, Tytuł książki (Wydawca, 2020), 45.

Skrócony przypis:

Nazwisko, Skrócony tytuł, 48.

Bibliografia:

Nazwisko, Imię. Tytuł książki. Wydawca, 2020.

Pierwszy przypis (nieopublikowany list):

Imię Nazwisko to Imię odbiorcy, Miesiąc Dzień, Rok, Nazwa kolekcji, Nazwa repozytorium, Lokalizacja lub URL.

University of Chicago Press wyjaśnia, dlaczego historia woli przypisy od lat w nawiasach, i podaje zmianę w cytowaniu książek, która wciąż pojawia się na starszych sylabusach:

Chicago-Style Citation Quick Guide (otwarty 10 września 2026)

The notes and bibliography system, Chicago's oldest and most flexible, can accommodate a wide variety of sources, including unusual ones that don't fit neatly into the author-date system. For this reason, it is preferred by many working in the humanities, including literature, history, and the arts.

Note that a place of publication is no longer required in book citations (see CMOS 14.30).

Te dwa zdania pochodzą z oficjalnych Notes and Bibliography sample citations oraz z przeglądu Quick Guide. CMOS 18 ukazał się w 2024 roku i zastąpił 17. wydanie (2017). Jeśli wykładowca nadal wymaga CMOS 17 albo Turabian, stosuj tę kartę. Strona główna Turabian wciąż opisuje 9. wydanie (2018) jako zaktualizowane do CMOS 17 i często nadal chce miejsce wydania. University of Chicago Press zapowiada 10. wydanie na listopad 2026, zsynchronizowane z CMOS 18; dopóki ten podręcznik nie jest tekstem obowiązkowym, nie traktuj Turabian 9 tak, jakby już stosował 18. wydanie.

Dlaczego historia traktuje cytaty jako dowód

Statement on Standards of Professional Conduct AHA (całkowita rewizja 2005; ostatnie poprawki styczeń 2023) to dokument etyczny zawodu. To nie podręcznik cytowania, ale powód, dla którego prace historyczne wyglądają tak, jak wyglądają. Historycy nie traktują przypisu jako opcjonalnej ozdoby gotowego argumentu. Przypis jest twierdzeniem, że dowód istnieje i da się go sprawdzić.

American Historical Association, Statement on Standards of Professional Conduct (styczeń 2023)

They do not fabricate evidence.

Honoring the historical record also means leaving a clear trail for subsequent historians to follow.

Any changes to a primary source or published secondary work, whether digital or print, should be noted.

The ease with which digitally preserved records are reproduced and accessed facilitates this practice but makes accurate citation even more vital.

It enables other historians to retrace the steps in an argument to make sure those steps are justified by the sources.

For all these reasons, historians pride themselves on the accuracy with which they use and document sources. The sloppier their apparatus, the harder it is for other historians to trust their work.

Dlatego ten przewodnik poświęca tyle samo czasu temu, co naprawdę otworzyłeś, co interpunkcji. Idealny przypis CMOS, który wskazuje list, którego nie widziałeś, nagłówek gazety, który wymyśliłeś, albo numer teczki, który zgadłeś, nie przechodzi testu AHA nawet wtedy, gdy przecinki są na miejscu. Granicę między źródłem pierwotnym a późniejszą interpretacją znajdziesz w Źródła pierwotne a wtórne. Gdzie szukać — w Jak znaleźć źródła pierwotne do pracy historycznej.

Przypisy i bibliografia czy autor-data?

Chicago to jeden podręcznik z dwoma systemami dokumentacji. Historia, historia sztuki, literatura i większość innych kursów humanistycznych chce przypisów i bibliografii: cyfra w indeksie górnym, przypis dolny lub końcowy oraz bibliografia. Historia gospodarcza, niektóre zajęcia z metod politologii oraz czasopisma idące za konwencjami nauk ścisłych mogą chcieć systemu autor-data: nazwisko i rok w nawiasie w zdaniu oraz spis literatury. Nie mieszaj ich w jednej pracy. Turabian, A Manual for Writers of Research Papers, Theses, and Dissertations, to podręcznik studencki oparty na Chicago, nie trzeci styl. Uczy obu systemów. Jeśli zadanie mówi tylko „Chicago”, zapytaj, który system — i przy nim zostań.

Którego systemu Chicago zwykle chce zadanie historyczne
Sytuacja	Zwykły system	Dlaczego
Praca historyczna licencjacka lub magisterska	Przypisy i bibliografia	Przypis uniesie numer pudełka, folio, krótki komentarz i stronę, nie rozbijając zdania.
Historia publiczna, literatura, religioznawstwo	Przypisy i bibliografia	Ta sama elastyczność, która trzyma listy i akta sądowe, trzyma też nietypowe obiekty.
Historia gospodarcza albo kurs metod nauk społecznych, który wskazuje Chicago	Autor-data, jeśli wykładowca tak nazwie	Rok stoi obok nazwiska, a to ma znaczenie, gdy porównujesz niedawne badania.
Praca studencka według Turabian	System wskazany przez wykładowcę	Turabian 9 nadal stosuje interpunkcję CMOS 17, w tym miejsce wydania przy wielu książkach. Zadanie Turabian 10, gdy już zostanie zadane, powinno iść za CMOS 18.
Artykuł do American Historical Review	Przewodnik stylu AHR, nie ogólny szablon Chicago	Strona zgłaszania artykułów AHA prosi autorów o stosowanie przewodnika stylu AHR i liczy około 4 000–5 000 słów przypisów przy artykule liczącym co najwyżej 8 000 słów tekstu (wskazówka 2:1).

Przypisy i bibliografia (zwykła praca historyczna)

Cyfra w indeksie górnym w zdaniu.
Pierwszy przypis jest pełny; kolejne się skracają.
Bibliografia na końcu, zwykle alfabetyczna.
Najlepsza do listów, gazet i teczek archiwalnych.

Autor-data (tylko gdy zadane)

Nazwisko i rok w nawiasie w zdaniu.
Spis literatury zamiast bibliografii.
Brak przypisów przy zwykłych cytowaniach.
Przydatne, gdy rok publikacji jest częścią argumentu.

Ta strona używa przypisów i bibliografii w każdym opracowanym przykładzie, bo to system, który kierunki historyczne naprawdę zadają. Formy książek i artykułów w systemie autor-data znajdziesz w Jak cytować książkę w stylu Chicago oraz Jak cytować artykuł z czasopisma w stylu Chicago. Jak Chicago różni się od APA, pokazuje APA a Chicago.

Co Chicago 18 zmieniło w pracach historycznych

Większość popsutej dokumentacji historycznej w obecnych pracach to pozostałości CMOS 17. 18. wydanie usunęło miejsce wydania przy książkach od 1900 roku, skróciło listę autorów w przypisach, przestało wymagać zakresu stron rozdziału w bibliografii i utrzymało wcześniejszą decyzję, by zamiast ibid. stosować skrócone przypisy.

Oficjalne reguły CMOS 18 Quick Guide, które wciąż zaskakują studentów historii

The page range for a chapter in a book is no longer required in bibliography entries (see CMOS 14.8). In a note, cite specific pages as applicable.

For three or more authors, list up to six in the bibliography; for more than six authors, list the first three, followed by “et al.” (“and others”). In a note, list only the first, followed by “et al.”

Journal articles are usually cited by volume and issue number. In a note, cite specific page numbers. In the bibliography, include the page range for the whole article. For articles consulted online, include a URL (preferably one based on a DOI; see CMOS 13.7); alternatively, list the name of the database.

Nawyki z Chicago 17, które już nie należą do pracy historycznej według 18. wydania
Nawyk ze starszej ściągi	Reguła CMOS 18	Paragraf
Zawsze Miasto: Wydawca, Rok	Pomiń miasto przy książkach wydanych w 1900 roku lub później	14.30
Miasto i wydawca razem przy książce sprzed 1900 roku	Wolisz miasto zamiast wydawcy, gdy wydawca jest mniej użyteczny	14.31
et al. dopiero po czterech autorach w przypisie	W przypisie podaj pierwszego autora plus et al., gdy tylko są trzej autorzy	13.23 / Quick Guide
Do dziesięciu autorów w bibliografii	Do sześciu; jeśli więcej niż sześciu, pierwszych trzech plus et al.	Quick Guide, przykłady czasopism
Zakres stron rozdziału wymagany w bibliografii	Pomiń go; konkretne strony cytuj tylko w przypisie	14.8
Ibid. przy poprzednim przypisie	Zamiast tego użyj skróconego przypisu	13.37
Pauza 3-em przy powtórzonym autorze w bibliografii	Powtórz nazwisko	13.72

Nie ucz się ibid. na własną rękę

Starsze ściągi historyczne wciąż traktują ibid. jak umiejętność. CMOS 18 §13.37 już nie. Douglas College przedrukowuje zdanie z podręcznika:

CMOS 18 §13.37, w przedruku Douglas College Library

The abbreviation ibid. (from ibidem, "in the same place") usually refers to a single work cited in the note immediately preceding. However, because ibid. can obscure the identity of a source, Chicago recommends instead using shortened citations.

Shortened citations generally take up less than a line, meaning that ibid. saves no space, and in electronic formats that link to one note at a time, ibid. risks confusing the reader.

The most common short form consists of the last name of the author and the main title of the work cited, usually shortened if more than four words.

Strona Chicago What's New in the 18th Edition dodaje, że skrócone cytowanie użyte zamiast ibid. może przyjąć jedną z trzech form: autor-tytuł (zwykła forma krótka), sam autor albo sam tytuł. Po pierwszym pełnym przypisie bezpieczny domyślny wariant na sali to wciąż nazwisko, skrócony tytuł i strona. Formy sam-autor używaj tylko wtedy, gdy poprzedni przypis już nazwał to jedno dzieło.

Interpunkcja przypisu a bibliografii

Te same fakty pojawiają się dwa razy, w dwóch gramatykach. Przypis to fragment zdania: autor w zwykłej kolejności, przecinki między elementami, dane wydawnicze w nawiasie, lokalizator po zamykającym nawiasie. Hasło bibliograficzne to pozycja listy: autor odwrócony, kropki między elementami, bez nawiasów wokół wydawcy i roku. Przypisy cytują stronę, z której korzystałeś. Hasła bibliograficzne opisują całą książkę albo cały zakres stron artykułu. Kolekcje archiwalne są wyjątkiem: przypis cytuje jednostkę; bibliografia zwykle wymienia kolekcję, nie każdy list.

Książki i monografie naukowe

Monografię historyczną cytuje się jak książkę. CMOS 18 zapisuje tytuł kursywą, pomija miasto przy imprincie po 1900 roku i stawia numer strony tylko w przypisie. Oficjalny przykład książki w Quick Guide to powieść Charlesa Yu — nie tytuł historyczny, ale interpunkcja, której używa monografia historyczna, jest ta sama:

Przykład książki z CMOS 18 Quick Guide

Pierwszy przypis:

Charles Yu, Interior Chinatown (Pantheon Books, 2020), 45.

Skrócony przypis:

Yu, Interior Chinatown, 48.

Bibliografia:

Yu, Charles. Interior Chinatown. Pantheon Books, 2020.

Własny przykład CMOS 18 do nauki formy skróconej to prawdziwa monografia historyczna. When the News Broke: Chicago 1968 and the Polarizing of America Heather Hendershot wydało University of Chicago Press w 2022 roku. Douglas College przedrukowuje te wiersze z CMOS 18 §13.33:

Przykład monografii historycznej CMOS 18 §13.33 (przedruk Douglas College)

Pierwszy przypis:

Heather Hendershot, When the News Broke: Chicago 1968 and the Polarizing of America (University of Chicago Press, 2022), 149.

Skrócony przypis:

Hendershot, When the News Broke, 165–66.

Bibliografia (złożona z tych samych faktów):

Hendershot, Heather. When the News Broke: Chicago 1968 and the Polarizing of America. University of Chicago Press, 2022.

Standardowy przegląd historii Stanów Zjednoczonych idzie tym samym wzorem. These Truths: A History of the United States Jill Lepore (W. W. Norton, 2018; ISBN 978-0-393-63524-9) to prawdziwa książka. CMOS 18 pomija „New York”, nawet jeśli starsze przypisy nadal je wstawiają:

Pierwszy przypis:

Jill Lepore, These Truths: A History of the United States (W. W. Norton, 2018), 234.

Skrócony przypis:

Lepore, These Truths, 345.

Bibliografia:

Lepore, Jill. These Truths: A History of the United States. W. W. Norton, 2018.

Cytuj wydanie, które trzymałeś w ręku. Dodruk Gibbona z Penguina z 1994 roku to nie tom Strahana i Cadella z 1781. Rozdziały w tomach zbiorowych, przekłady, e-booki i regułę miasta przed 1900 rokiem znajdziesz w Jak cytować książkę w stylu Chicago.

Rozdziały, tomy zbiorowe i kompilacje w stylu Founders Online

Rozdział w książce zbiorowej to częste zadanie historyczne: esej o psałterzu, wstęp do tomu, dokument w edycji źródłowej. CMOS 18 §14.8 usunął zakres stron rozdziału z bibliografii. Oficjalny przykład Quick Guide to esej Kathleen Doyle o Queen Mary Psalter — prawdziwy rozdział w The Book by Design (University of Chicago Press, 2023):

Przykład rozdziału z CMOS 18 Quick Guide

Pierwszy przypis:

Kathleen Doyle, “The Queen Mary Psalter,” in The Book by Design: The Remarkable Story of the World’s Greatest Invention, ed. P. J. M. Marks and Stephen Parkin (University of Chicago Press, 2023), 64.

Skrócony przypis:

Doyle, “Queen Mary Psalter,” 65.

Bibliografia:

Doyle, Kathleen. “The Queen Mary Psalter.” In The Book by Design: The Remarkable Story of the World’s Greatest Invention, edited by P. J. M. Marks and Stephen Parkin. University of Chicago Press, 2023.

Oficjalny przykład e-booka z Quick Guide, którego studenci historii naprawdę potrzebują, to The Founders’ Constitution Philipa B. Kurlanda i Ralpha Lernera. Cytuj numery rozdziałów i dokumentów, których używa ta edycja, nie zgaduj paginacji druku:

Przykład e-booka z CMOS 18 Quick Guide

Pierwszy przypis:

Philip B. Kurland and Ralph Lerner, eds., The Founders’ Constitution (University of Chicago Press, 1987), chap. 10, doc. 19, https://press-pubs.uchicago.edu/founders/.

Skrócony przypis:

Kurland and Lerner, Founders’ Constitution, chap. 4, doc. 29.

Bibliografia:

Kurland, Philip B., and Ralph Lerner, eds. The Founders’ Constitution. University of Chicago Press, 1987. https://press-pubs.uchicago.edu/founders/.

Artykuły z czasopism

Czasopisma historyczne cytuje się według tomu i numeru. Przypis podaje stronę, którą cytujesz; bibliografia — pełny zakres stron artykułu. Przy artykule czytanym online dodaj URL DOI, gdy czasopismo go podaje (CMOS 13.7). Aktualny CMOS 18 Quick Guide nie używa już starszego przykładu z Liwiuszem. Obecna interpunkcja czasopisma to esej Hyeyoung Kwon w American Journal of Sociology — nie czasopismo historyczne, ale przecinki, numer zeszytu i DOI, których używa artykuł historyczny, są te same:

Przykład czasopisma z CMOS 18 Quick Guide (aktualny)

Pierwszy przypis:

Hyeyoung Kwon, “Inclusion Work: Children of Immigrants Claiming Membership in Everyday Life,” American Journal of Sociology 127, no. 6 (2022): 1842–43, https://doi.org/10.1086/720277.

Skrócony przypis:

Kwon, “Inclusion Work,” 1851.

Bibliografia:

Kwon, Hyeyoung. “Inclusion Work: Children of Immigrants Claiming Membership in Everyday Life.” American Journal of Sociology 127, no. 6 (2022): 1818–59. https://doi.org/10.1086/720277.

Czasopismo historyczne, którego sam CMOS 18 używa, gdy uczy skróconych przypisów, to — w przedruku Douglas College — artykuł Marca Cavarzere w History of Humanities (DOI 10.1086/718537; tom 7, numer 1, wiosna 2022):

Przykład czasopisma historycznego CMOS 18 §13.33 (przedruk Douglas College)

Pierwszy przypis:

Marco Cavarzere, “History, Politics, and Fiction in Seventeenth-Century Italy: The Case of Baroque Novels,” History of Humanities 7, no. 1 (2022): 39–40.

Skrócony przypis:

Cavarzere, “Seventeenth-Century Italy,” 42.

Bibliografia (rekord Ca' Foscari: t. 7, s. 37–57, plus DOI):

Cavarzere, Marco. “History, Politics, and Fiction in Seventeenth-Century Italy: The Case of Baroque Novels.” History of Humanities 7, no. 1 (2022): 37–57. https://doi.org/10.1086/718537.

Susan Satterfield, “Livy and the Pax Deum,” Classical Philology 111, no. 2 (April 2016): 165–76, nadal jest prawdziwym esejem i była przykładem czasopisma w CMOS 17 Quick Guide. Nie nazywaj jej obecnym oficjalnym przykładem. Nie wymyślaj artykułu z czasopisma, żeby wypełnić szablon. Poprzednia wersja tej strony, sprzed przeróbki z sierpnia 2026, cytowała Annette Gordon-Reed, "The Memory of Slavery," Journal of American History 105, no. 3 (2018). Ten esej nie istnieje. Prawdziwe prace Gordon-Reed z 2018 roku obejmują "America's Original Sin" w Foreign Affairs i inne zidentyfikowane publikacje. Jeśli nie możesz potwierdzić tytułu, tomu i stron z PDF-u albo ze strony wydawcy, pomiń przykład i cytuj plik, który masz przed sobą. Pełne wzorce czasopism, w tym przypisy z trzema autorami, są w Jak cytować artykuł z czasopisma w stylu Chicago.

Listy i kolekcje rękopisów

Nieopublikowane listy są powodem, dla którego historia używa przypisów. CMOS 18 §§14.119–14.129 obejmuje kolekcje rękopisów. Przypis nazywa jednostkę: nadawcę, odbiorcę, datę, kolekcję, repozytorium oraz URL, jeśli czytałeś skan. Bibliografia zwykle wymienia kolekcję raz. Po samej jednostce nie ma jednego wymaganego porządku; CMOS każe wybrać sekwencję i jej trzymać. Pudełko, teczka, inwentarz i szczegóły bibliotek prezydenckich są teraz w przerobionym Jak cytować archiwa i źródła pierwotne w stylu Chicago. Polowanie przed przypisem — w Jak znaleźć i wykorzystać archiwa w badaniach.

List Abrahama Lincolna do Horace’a Greeleya z 22 sierpnia 1862 to prawdziwy dokument w Abraham Lincoln Papers Biblioteki Kongresu, Series 2 (jednostka mal4233400). Rekord LOC to wycinek gazetowy listu, nie wychodzący rękopis. Cytuj obiekt, z którego korzystałeś. To środowisko nie wczytało żywego HTML-u loc.gov (wyzwanie Cloudflare); identyfikator jednostki i zastrzeżenie o wycinku pochodzą z rekordu katalogowego Biblioteki Kongresu użytego w przewodniku archiwalnym:

Złożone z rekordu Biblioteki Kongresu, nie z przykładu CMOS

Pierwszy przypis:

Abraham Lincoln to Horace Greeley, August 22, 1862, Abraham Lincoln Papers, Series 2, Library of Congress, https://www.loc.gov/item/mal4233400/.

Skrócony przypis:

Lincoln to Greeley, August 22, 1862.

Bibliografia:

Abraham Lincoln Papers. Library of Congress, Washington, DC.

Mowy i broszury dziewiętnastowieczne

Cytuj formę, którą czytałeś. Frederick Douglass wygłosił "What to the Slave Is the Fourth of July?" w Corinthian Hall w Rochester w Nowym Jorku 5 lipca 1852. Pierwsza publikacja to broszura z 1852 drukowana przez Lee, Mann & Co., American Building. Współczesna strona, która przedrukowuje mowę, to inne źródło. Rekord Internet Archive orationdelivered00fred to skatalogowany egzemplarz Lee, Mann z 1852 (48 stron; LCCN 16025947):

Broszura z Rochester z 1852 (skatalogowany egzemplarz Internet Archive)

Pierwszy przypis:

Frederick Douglass, Oration, Delivered in Corinthian Hall, Rochester, by Frederick Douglass, July 5th, 1852 (Rochester: Lee, Mann & Co., 1852), https://archive.org/details/orationdelivered00fred.

Bibliografia:

Douglass, Frederick. Oration, Delivered in Corinthian Hall, Rochester, by Frederick Douglass, July 5th, 1852. Rochester: Lee, Mann & Co., 1852. https://archive.org/details/orationdelivered00fred.

Miasto zostaje w tym przypisie, bo CMOS 14.31 woli miejsce wydania przy książkach drukowanych przed 1900 rokiem. Dodruk z 1994 zapisałby kursywą współczesny tytuł, którego naprawdę używa dodruk, i pominąłby miasto, gdy dodruk jest po 1900 roku.

Gazety jako dowód historyczny

Gazeta to datowana depesza, nie czasopismo. CMOS 14.89–14.98 pomija tom i numer. Numery stron mogą pojawić się w przypisie i znikają z bibliografii. Oficjalny Quick Guide podaje regułę, a potem jako przykład współczesny tekst z New York Times. Tę interpunkcję stosuj też do gazety z 1862 — ale tylko z nagłówkiem, który naprawdę czytałeś.

Chicago-Style Citation Quick Guide, artykuł prasowy lub magazynowy

Articles from newspapers or news sites, magazines, blogs, and the like are cited similarly. Page numbers, if any, can be cited in a note but are omitted from a bibliography entry. For articles consulted online, include a URL or the name of the database.

Przykład gazety z CMOS 18 Quick Guide

Pierwszy przypis:

Dani Blum, “Are Flax Seeds All That?,” New York Times, December 13, 2023, https://www.nytimes.com/2023/12/13/well/eat/flax-seeds-benefits.html.

Skrócony przypis:

Blum, “Flax Seeds.”

Bibliografia:

Blum, Dani. “Are Flax Seeds All That?” New York Times, December 13, 2023. https://www.nytimes.com/2023/12/13/well/eat/flax-seeds-benefits.html.

Poprzednia wersja tej strony wymyśliła "Troops Clash at Boston Harbor," Boston Gazette, 12 marca 1770. Masakra bostońska była 5 marca 1770; ten nagłówek nie jest cytowalnym artykułem. Jeśli potrzebujesz historycznej gazety, otwórz skan w Chronicling America i przepisz nagłówek wydrukowany na tej stronie. Strona już zweryfikowana w przewodniku po źródłach pierwotnych to Evening Star (Waszyngton, D.C.) z 16 października 1918, strona 6:

Historyczna gazeta z Chronicling America (prawdziwa jednostka)

Pierwszy przypis:

Evening Star (Washington, DC), 16 October 1918, 6, Chronicling America, https://chroniclingamerica.loc.gov/lccn/sn83045462/1918-10-16/ed-1/seq-6/.

Bibliografia:

Evening Star (Washington, DC). 16 October 1918. Chronicling America. https://chroniclingamerica.loc.gov/lccn/sn83045462/1918-10-16/ed-1/seq-6/.

Pełne wzorce gazet, w tym teksty bez podpisu i bazy biblioteczne, są w Jak cytować artykuł prasowy w stylu Chicago. Jak znaleźć stronę — w Jak znaleźć źródła pierwotne do pracy historycznej.

Dokumenty rządowe

Nazwij klasę, zanim sformatujesz: raport agencji, przesłuchanie, ustawa albo debata kongresowa. CMOS 18 odsyła do The Bluebook przy sprawach i wielu instrumentach prawnych. Tytułowy raport komisji zachowuje się jak książka z autorem korporacyjnym. National Commission on Terrorist Attacks upon the United States opublikowała The 9/11 Commission Report w 2004 roku; GovInfo nadal hostuje oficjalne wydanie GPO:

Raport agencji (zweryfikowane wydanie GPO)

Pierwszy przypis:

National Commission on Terrorist Attacks upon the United States, The 9/11 Commission Report (2004), 326, https://www.govinfo.gov/app/details/GPO-911REPORT.

Skrócony przypis:

National Commission, 9/11 Commission Report, 339.

Bibliografia:

National Commission on Terrorist Attacks upon the United States. The 9/11 Commission Report. 2004. https://www.govinfo.gov/app/details/GPO-911REPORT.

Nie wymyślaj tomu, części i strony Congressional Record. Jeśli korzystałeś z debaty, przepisz Kongres, sesję, datę i stronę z GovInfo albo z oprawionego tomu, który masz przed sobą. Formy rządowe klasa po klasie są w Jak cytować dokumenty rządowe w stylu Chicago.

Historie mówione

CMOS 14.108–14.110 cytuje wywiad pod osobą udzielającą wywiadu, a potem nazywa prowadzącego, datę oraz archiwum albo nadawcę. Aktualny przykład wywiadu w Quick Guide to Joy Buolamwini w NPR — stosuj tę interpunkcję do historycznej historii mówionej, ale nie udawaj, że Buolamwini to wywiad z ruchu praw obywatelskich. Rosa Parks zasiadła dla Blackside, Inc. 14 listopada 1985 do Eyes on the Prize: America's Civil Rights Years, 1954–1965. Film and Media Archive Bibliotek Washington University, Henry Hampton Collection, przechowuje wywiad jako Interview with Rosa Parks:

Zweryfikowany wywiad z Henry Hampton Collection

Pierwszy przypis:

Rosa Parks, interview by Blackside, Inc., November 14, 1985, for Eyes on the Prize: America's Civil Rights Years, 1954–1965, Washington University Libraries, Film and Media Archive, Henry Hampton Collection, https://repository.wustl.edu/concern/videos/5d86p1921.

Bibliografia:

Parks, Rosa. Interview by Blackside, Inc. November 14, 1985. Eyes on the Prize: America's Civil Rights Years, 1954–1965. Washington University Libraries, Film and Media Archive, Henry Hampton Collection. https://repository.wustl.edu/concern/videos/5d86p1921.

Przekłady i książki wydane przed 1900 rokiem

Nazwij tłumacza. Cytuj wydanie, które czytałeś, i zostaw oryginalną datę w narracji, gdy wiek tekstu ma znaczenie. Przekład Herodota Robina Waterfielda z 1998 w Oxford World's Classics, ze wstępem i przypisami Carolyn Dewald, to prawdziwa książka (ISBN twardej oprawy 0-19-212609-1); CMOS 18 pomija miasto:

Pierwszy przypis:

Herodotus, The Histories, trans. Robin Waterfield (Oxford University Press, 1998), 145.

Bibliografia:

Herodotus. The Histories. Translated by Robin Waterfield. Oxford University Press, 1998.

Przy książce wydanej przed 1900 rokiem CMOS 14.31 woli miasto, gdy nazwa wydawcy jest mniej użyteczna. Oficjalny przykład Quick Guide to Moby-Dick Hermana Melville’a z 1851:

Przykład e-booka sprzed 1900 z CMOS 18 Quick Guide

Pierwszy przypis:

Herman Melville, Moby-Dick; or, The Whale (New York, 1851), 627, https://melville.electroniclibrary.org/moby-dick-side-by-side.

Bibliografia:

Melville, Herman. Moby-Dick; or, The Whale. New York, 1851. https://melville.electroniclibrary.org/moby-dick-side-by-side.

Gdy źródło pierwotne znalazłeś w cudzej książce

Prace historyczne padają tu częściej niż na kursywie. Jeśli cytujesz list z 1862, bo zacytowała go Lepore, a Lincoln Papers nigdy nie otworzyłeś, nie wolno ci cytować listu tak, jakbyś go widział. CMOS ma formę „cited in” dla źródła wziętego z pracy wtórnej. AHA nazywa problem etyczny wprost:

AHA Statement on Standards of Professional Conduct, §4 Plagiat

Borrowing unexamined primary source references from a secondary work without citing that work is likewise inappropriate.

Nazwij źródło pierwotne, potem historyka, który je wydrukował albo zacytował, i dotrzyj do oryginału, jeśli argument zależy od sformułowania, datowania albo kontekstu archiwalnego. Przypis „cited in” to ostateczność, nie metoda badawcza.

Błędy, które naprawdę popełniają studenci historii

Brak daty. Użyj daty podanej, jeśli inwentarz albo katalog ją daje. W przeciwnym razie napisz n.d. albo datę wnioskowaną w nawiasach kwadratowych: [ca. 1865]. Nie wymyślaj roku, żeby przypis wyglądał na skończony.
Brak autora. Zacznij przypis od tytułu albo opisowej etykiety. Niepodpisany tekst gazetowy zaczyna się od nagłówka. Raport korporacyjny zaczyna się od agencji.
Baza kontra URL. Przy czasopiśmie z DOI użyj https://doi.org/ plus DOI (CMOS 13.7). Przy bazie bibliotecznej, której URL jest linkiem sesyjnym, nazwij bazę. Przy Chronicling America albo archiwum cyfrowym użyj trwałego URL jednostki.
Przypis kontra bibliografia. Przypisy używają przecinków i nawiasów; hasła bibliograficzne — kropek. Przypisy archiwalne cytują jednostkę; hasła bibliograficzne archiwalne zwykle cytują kolekcję.
Tytuły kontenerów. Kursywą zapisuj książkę, czasopismo, gazetę albo broszurę, którą trzymałeś. Cudzysłowy idą na tytuły artykułów, rozdziałów i nieopublikowanych jednostek. Nie kursywizuj nazwy kolekcji archiwalnej, chyba że repozytorium tak ją stylizuje, a ty konsekwentnie idziesz za tym stylem domu.
Późniejsza książka. Jeśli rozprawa stała się monografią, cytuj książkę, którą czytałeś, nie rozprawę, chyba że korzystałeś z rozprawy. Zobacz Jak cytować rozprawę doktorską lub pracę dyplomową w stylu Chicago.
Daty dostępu. CMOS nie wymaga daty dostępu, gdy źródło ma datę publikacji albo rewizji. Dodaj ją przy stronie bez daty albo gdy wymaga jej wykładowca (lub Turabian 9).
Turabian 9 przy pracy CMOS 18. Aktualny podręcznik studencki to wciąż 9. wydanie (CMOS 17). Jeśli sylabus mówi CMOS 18, pomiń miasto przy książkach po 1900 roku nawet wtedy, gdy ściąga Turabian 9 nadal je pokazuje.

Podziel bibliografię, gdy źródła na to zasługują

Rozdział 13 CMOS 18 o dzieleniu bibliografii na sekcje dopuszcza ten podział, gdy pomaga czytelnikowi. Prace historyczne często oddzielają Źródła pierwotne od Źródeł wtórnych, żeby baza dowodowa była widoczna od razu. Stosuj to, gdy masz dość nieopublikowanego albo współczesnego materiału, żeby rozróżnienie było informacyjne. Nie twórz nagłówka „Źródła pierwotne” dla trzech monografii i jednej strony internetowej. W każdej sekcji sortuj alfabetycznie. Powtórz nazwisko autora; nie używaj pauzy 3-em (CMOS 13.72).

Co zapisać, zanim opuścisz archiwum albo zamkniesz PDF

Autor albo twórca, jak wydrukowano albo jak inwentarz nazywa twórcę.
Tytuł albo jednowierszowy opis, jeśli jednostka nie ma tytułu.
Dokładna data, albo n.d., albo data wnioskowana w nawiasach.
Kolekcja, seria, pudełko i teczka — przepisane z inwentarza, nie przypomniane później.
Nazwa i miasto repozytorium oraz trwały URL albo nazwa bazy, jeśli korzystałeś ze skanu.
Strona, folio albo znacznik czasu, który naprawdę cytowałeś.
Czy to oryginał, wydanie opublikowane, czy cytat w pracy wtórnej.

Cytowania klasyczne i średniowieczne

Teksty klasyczne często cytuje się tradycyjnymi numerami księgi, rozdziału i wiersza, a nie paginacją jednego nowoczesnego druku. CMOS 18 omawia te numery identyfikacyjne w częściach o odsyłaczach klasycznych w rozdziale 14. i tak nazwij nowoczesne wydanie albo przekład, z którego korzystałeś, bo lekcje się różnią. Rękopisy średniowieczne dodają repozytorium i sygnaturę. Jeśli nie możesz potwierdzić sygnatury w katalogu bibliotecznym, nie wymyślaj jej. Poprzednia wersja tej strony przypięła British Library Cotton MS Augustus II.106 do ogólnego „średniowiecznego przywileju” — ta sygnatura należy do egzemplarza Magna Carta, a mętna etykieta nie jest cytowaniem.

Sformatuj przypis, potem sprawdź źródło przed sobą

Generator cytowań Chicago potrafi naszkicować przypis i hasło bibliograficzne w systemie przypisów i bibliografii z DOI, ISBN albo URL. Prace historyczne i tak wymagają, żebyś dodał numer pudełka, folio albo „cited in”, którego wyszukiwanie nie zna. Generator stosuj do opublikowanej połowy bibliografii; jednostki nieopublikowane dokończ ręcznie.

Otwórz generator Chicago Porównaj Turabian i Chicago

Powiązane przewodniki

FAQ o cytowaniu w historii

Jakiego stylu cytowania używają studenci historii?: Większość instytutów historii wymaga przypisów i bibliografii Chicago z 18. wydania The Chicago Manual of Style (2024). Niektóre kursy nadal akceptują Turabian 9. wydanie, aktualny podręcznik studencki oparty na CMOS 17. University of Chicago Press zapowiada Turabian 10. wydanie na listopad 2026. Kurs metod albo historii gospodarczej może zamiast tego wymagać Chicago autor-data. Sprawdź sylabus, zanim cokolwiek sformatujesz.
Aktualnym wydaniem do prac historycznych jest Chicago 18 czy Chicago 17?: Chicago 18, opublikowane w 2024, jest aktualnym wydaniem zawodowym. Pomija miejsce wydania przy większości książek, skraca listy autorów w przypisach i nadal woli skrócone przypisy od ibid. CMOS 17 albo Turabian 9 stosuj tylko wtedy, gdy wykładowca wskaże to wydanie. Nie zakładaj, że zadano Turabian 10, dopóki sylabus tego nie powie.
Prace historyczne używają przypisów dolnych czy końcowych?: Oba są poprawne według Chicago. Przypisy dolne trzymają źródło na tej samej stronie; końcowe zostawiają narrację czystą. Stosuj się do wykładowcy albo czasopisma. Strona zgłoszeniowa American Historical Review mówi o przypisach dolnych i prosi o stosowanie przewodnika stylu AHR. Nie mieszaj przypisów dolnych i końcowych i nie łącz przypisów z nawiasami autor-data w tej samej pracy.
Czy w pracy historycznej nadal używać ibid.?: Nie, jeśli idziesz za CMOS 18. Paragraf 13.37 zaleca skrócony przypis — autor, krótki tytuł, strona — za każdym razem po pierwszym pełnym cytowaniu. Ibid. ukrywa źródło w przypisach elektronicznych i nie oszczędza miejsca. Jeszcze krótszy przypis z samym autorem jest dozwolony, gdy poprzedni przypis już nazwał to jedno dzieło.
Jak cytować list archiwalny w Chicago?: W przypisie nazwij nadawcę, odbiorcę, datę, kolekcję i repozytorium oraz URL, jeśli korzystałeś ze skanu. W bibliografii wymień kolekcję raz. CMOS 18 §§14.119–14.129 to rozdział o rękopisach; numery pudełek i teczek przepisz z inwentarza. Przewodnik archiwalny ma preferowane formy cytowania YIVO, MHS, NARA GIL 17 i Lincoln Papers.
Czy źródła pierwotne i wtórne wrzucać do jednej bibliografii?: Możesz użyć jednej alfabetycznej bibliografii. Wielu wykładowców historii woli dwie sekcje — Źródła pierwotne i Źródła wtórne — gdy masz dość nieopublikowanego albo współczesnego materiału, żeby podział był informacyjny. CMOS 18 dopuszcza bibliografię podzieloną na sekcje; stosuj się do sylabusa, jeśli wymaga podziału.
Co jeśli dokument nie ma daty albo autora?: Nie wymyślaj żadnego z nich. Zacznij od tytułu albo krótkiego opisu, jeśli nie ma autora. Przy braku daty napisz n.d. albo szacunek w nawiasach, na przykład [ca. 1865], tylko gdy inwentarz albo wewnętrzne świadectwo to potwierdza.
Czy mogę cytować źródło pierwotne, które widziałem tylko w cytacie w książce?: Tylko jeśli cytujesz też tę książkę. AHA nazywa pożyczanie niesprawdzonych odsyłaczy do źródeł pierwotnych z pracy wtórnej niewłaściwym. Przypis „cited in” stosuj jako ostateczność, a potem dotrzyj do oryginału, jeśli argument zależy od sformułowania.
Czy Turabian 9 już idzie za Chicago 18?: Nie. Aktualna strona główna Turabian nadal opisuje 9. wydanie jako zaktualizowane do CMOS 17. Turabian 10 University of Chicago Press zapowiada na listopad 2026. Jeśli sylabus mówi CMOS 18, pomiń miasto przy książkach po 1900 roku i stosuj skrócone przypisy zamiast ibid., nawet jeśli kserokopia Turabian 9 nadal pokazuje starsze formy.