Jak cytować książkę w stylu Chicago
Chicago Manual of Style (17. edycja) to podstawowy przewodnik cytowania dla historyków, historyków sztuki i naukowców z nauk humanistycznych. Ten obszerny poradnik omawia cytowanie książek zarówno w systemie przypisów-bibliografii (preferowanym w historii i sztuce), jak i w systemie autor-data (stosowanym w naukach społecznych).
Zrozumienie dwóch systemów Chicago
Chicago oferuje dwa odrębne systemy cytowania. System przypisów-bibliografii stosuje numerowane przypisy dolne lub końcowe do cytowań wraz z bibliografią wymieniającą wszystkie źródła. System autor-data stosuje cytowania w nawiasach w tekście z autorem i rokiem, plus listę referencji. Większość dyscyplin humanistycznych preferuje przypisy-bibliografię za jej elastyczność i szczegółowe informacje o źródle.
Format przypisów-bibliografii Chicago dla książek
System przypisów-bibliografii jest standardem w historii, historii sztuki, literaturze i religioznawstwie. Pozwala na dyskursywne przypisy i szczegółowe informacje o źródle bez przerywania toku tekstu.
Podstawowy format dla książek jednego autora
Przypis dolny/końcowy (pierwsze odniesienie):
Imię Nazwisko, Tytuł książki (Miejsce wydania: Wydawca, Rok), Numer(y) strony/stron.
Skrócony przypis (kolejne odniesienia):
Nazwisko, Skrócony tytuł, Strona.
Wpis w bibliografii:
Nazwisko, Imię. Tytuł książki. Miejsce wydania: Wydawca, Rok.
Przykład: książka jednego autora
Pierwszy przypis:
1. Jill Lepore, These Truths: A History of the United States (New York: W. W. Norton, 2018), 45.
Skrócony przypis:
2. Lepore, These Truths, 67.
Bibliografia:
Lepore, Jill. These Truths: A History of the United States. New York: W. W. Norton, 2018.
Przykład: dwóch lub trzech autorów
Przypis:
3. William Strunk Jr. and E. B. White, The Elements of Style, 4th ed. (New York: Longman, 2000), 23.
Bibliografia:
Strunk, William, Jr., and E. B. White. The Elements of Style. 4th ed. New York: Longman, 2000.
Przykład: czterech lub więcej autorów
Przypis:
4. David Crystal et al., The Cambridge Encyclopedia of the English Language (Cambridge: Cambridge University Press, 2019), 156.
Bibliografia:
Crystal, David, Derek Davy, Randolph Quirk, and Sidney Greenbaum. The Cambridge Encyclopedia of the English Language. Cambridge: Cambridge University Press, 2019.
Uwaga: w bibliografii wymień wszystkich autorów. „et al.” stosuj tylko w przypisach.
Przykład: tom pod redakcją
Przypis:
5. Mary Beard, ed., Cambridge Companion to the Roman Historians (Cambridge: Cambridge University Press, 2009), 234.
Bibliografia:
Beard, Mary, ed. Cambridge Companion to the Roman Historians. Cambridge: Cambridge University Press, 2009.
Przykład: rozdział w tomie pod redakcją
Przypis:
6. John Matthews, "Roman Life and Society," in The Oxford Handbook of Roman Studies, ed. Alessandro Barchiesi and Walter Scheidel (Oxford: Oxford University Press, 2010), 455.
Bibliografia:
Matthews, John. "Roman Life and Society." In The Oxford Handbook of Roman Studies, edited by Alessandro Barchiesi and Walter Scheidel, 451-478. Oxford: Oxford University Press, 2010.
Przykład: e-book lub książka online
Przypis:
7. Ta-Nehisi Coates, Between the World and Me (New York: Spiegel & Grau, 2015), Kindle edition, chap. 2.
Bibliografia:
Coates, Ta-Nehisi. Between the World and Me. New York: Spiegel & Grau, 2015. Kindle edition.
Przykład: książka przetłumaczona
Przypis:
8. Gabriel García Márquez, One Hundred Years of Solitude, trans. Gregory Rabassa (New York: Harper & Row, 1970), 89.
Bibliografia:
García Márquez, Gabriel. One Hundred Years of Solitude. Translated by Gregory Rabassa. New York: Harper & Row, 1970.
Format autor-data Chicago dla książek
System autor-data jest preferowany w naukach ścisłych, przyrodniczych i społecznych, gdzie kładzie się nacisk na aktualność badań. Pozwala czytelnikom szybko zidentyfikować, kiedy badanie zostało opublikowane.
Podstawowy format
Cytowanie w tekście:
(Autor Rok, Strona)
Wpis w liście referencji:
Autor, Imię. Rok. Tytuł książki. Miejsce wydania: Wydawca.
Przykład: książka jednego autora
Cytowanie w tekście:
(Lepore 2018, 45)
Lista referencji:
Lepore, Jill. 2018. These Truths: A History of the United States. New York: W. W. Norton.
Przykład: dwóch autorów
Cytowanie w tekście:
(Strunk and White 2000, 23)
Lista referencji:
Strunk, William, Jr., and E. B. White. 2000. The Elements of Style. 4th ed. New York: Longman.
Przykład: tom pod redakcją
Cytowanie w tekście:
(Beard 2009, 234)
Lista referencji:
Beard, Mary, ed. 2009. Cambridge Companion to the Roman Historians. Cambridge: Cambridge University Press.
Przykład: rozdział w tomie pod redakcją
Cytowanie w tekście:
(Matthews 2010, 455)
Lista referencji:
Matthews, John. 2010. "Roman Life and Society." In The Oxford Handbook of Roman Studies, edited by Alessandro Barchiesi and Walter Scheidel, 451-478. Oxford: Oxford University Press.
Kiedy stosować przypisy-bibliografię, a kiedy autor-data
| Dyscyplina/kontekst | Zalecany system |
|---|---|
| Historia | Przypisy-bibliografia |
| Historia sztuki | Przypisy-bibliografia |
| Literatura | Przypisy-bibliografia |
| Religioznawstwo | Przypisy-bibliografia |
| Filozofia | Przypisy-bibliografia |
| Nauki społeczne | Autor-data |
| Nauki ścisłe | Autor-data |
| Nauki przyrodnicze | Autor-data |
Typowe błędy do uniknięcia
1. Mieszanie obu systemów
Nigdy nie łącz systemów przypisów-bibliografii i autor-data w tej samej pracy. Wybierz jeden system i stosuj go konsekwentnie w całej pracy.
2. Niepoprawna interpunkcja w przypisach
W przypisach stosuj przecinki do oddzielania elementów (autor, tytuł, informacje wydawnicze). We wpisach bibliograficznych stosuj kropki po autorze i tytule.
3. Niewłaściwa kolejność nazwiska
W przypisach nazwiska pojawiają się w naturalnej kolejności (Imię Nazwisko). We wpisach bibliograficznych nazwisko pierwszego autora jest odwrócone (Nazwisko, Imię).
4. Brak miejsca publikacji
Zawsze uwzględniaj miejsce publikacji. Jeśli wymieniono wiele miast, użyj tylko pierwszego.
5. Niepoprawny format wydania
W bibliografii wypisuj numery wydań w pełni (2nd ed., revised ed.), ale w przypisach możesz je skrócić.
6. Numery stron w bibliografii
Dla całych książek nie uwzględniaj numerów stron we wpisach bibliograficznych. Uwzględniaj zakresy stron tylko dla rozdziałów książek lub esejów w tomach pod redakcją.
Przypadki specjalne
Książka bez autora (autor korporacyjny)
Bibliografia:
American Medical Association. AMA Manual of Style. 11th ed. New York: Oxford University Press, 2020.
Dzieło wielotomowe
Przypis:
9. Winston S. Churchill, The Second World War, vol. 4, The Hinge of Fate (Boston: Houghton Mifflin, 1950), 123.
Książka wznowiona
Bibliografia:
Orwell, George. Nineteen Eighty-Four. 1949. Reprint, New York: Signet Classic, 1961.
Wskazówki dla historyków i naukowców z nauk humanistycznych
Stosując styl Chicago do badań historycznych, pamiętaj, że system przypisów-bibliografii jest zdecydowanie preferowany. Ten system pozwala dostarczyć bogaty kontekst na temat Twoich źródeł, w tym informacje archiwalne, uwagi tłumacza i szczegóły wydania kluczowe dla badań historycznych.
Dla źródeł pierwotnych opublikowanych jako książki (dzienniki, listy, dokumenty historyczne) uwzględnij wszystkie istotne informacje o wydaniu i redaktorze. Pomaga to innym naukowcom zlokalizować dokładny tekst, którego użyłeś.
Generuj perfekcyjne cytowania książek w stylu Chicago
Skorzystaj z naszego darmowego generatora cytowań Chicago, aby tworzyć dokładne cytowania książek w formatach przypisy-bibliografia i autor-data. Idealny dla historyków, badaczy sztuki i naukowców z nauk humanistycznych.