Invuloefening-generator

Zo gebruik je de invuloefening-generator

1. 1. Plak je tekst. Gebruik tekst die leerlingen zonder hulp kunnen lezen, meestal een of twee alinea’s.
2. 2. Kies hoe je weglaat. Elk N-de woord laat één geschikt woord van elke N weg, waarbij N loopt van 5 tot 12 en begint op 7. Deze woorden weglaten laat elke woord-voor-woord match van een lijst met komma’s gescheiden woorden weg, zoals photosynthesis, chlorophyll, glucose.
3. 3. Druk op Werkblad genereren. Lege vakken verschijnen als een streep van underscores gevolgd door een nummer. De woordenbank en de antwoordsleutel kun je elk tonen of verbergen met hun knoppen; Opnieuw genereren schudt de woordenbank opnieuw.
4. 4. Kopieer of druk af. Werkblad kopiëren kopieert de tekst en de woordenbank als gewone tekst. Afdrukken drukt het werkblad, de woordenbank en, als je die hebt getoond, de antwoordsleutel af. Verberg de sleutel voor de kopie voor leerlingen.

Wat een invuloefening is

Wilson Taylor introduceerde de cloze-procedure in 1953 in Journalism Quarterly als manier om te meten hoe leesbaar een tekst is. De naam komt van closure, het gestaltidee dat mensen een patroon met een gat in gedachten afmaken, zoals een onderbroken cirkel als geheel wordt gezien. Taylor verwijderde woorden door simpelweg te tellen, bijvoorbeeld elk vijfde woord, zonder rekening te houden met wat elk woord betekende of deed. Hij verving elk woord door een leeg vak van dezelfde standaardlengte, zodat de lengte geen hint gaf, en telde hoeveel van de ontbrekende woorden lezers terugvonden. Een tekst waarin lezers de gaten kunnen herbouwen, is makkelijker te lezen dan een tekst waarin dat niet lukt.

Docenten maakten van het idee het werkblad dat de meeste mensen nu een cloze-test noemen. Het werkt als controle op woordenschat, grammatica en hoe goed een lezer de betekenis van een tekst volgt, want het juiste woord hangt af van de woorden eromheen. Deze tool houdt Taylors blank van standaardlengte aan en voegt de woordenbank en nummering toe die een werkblad makkelijk na te kijken maken.

Hoe de woorden worden gekozen

Taylors toetsen waren puur mechanisch. Om klassikale werkbladen eerlijk te houden, telt de modus elk N-de woord alleen de geschikte woorden en laat elk N-de van die woorden weg. Een woord is geschikt als het minstens vier letters heeft, alleen uit letters bestaat en niet op een eigennaam lijkt, wat betekent een hoofdletter gevolgd door een kleine letter. Korte woorden zoals the en of blijven dus staan, woorden met een koppelteken of cijfers worden overgeslagen, en elk woord dat begint met een hoofdletter gevolgd door een kleine letter wordt ook overgeslagen, inclusief het eerste woord van een zin.

De modus laat het woord weg waar de telling op uitkomt, dus een functiewoord als that of most verdwijnt soms ook. Wil je alleen inhoudswoorden, gebruik dan de modus met woordenlijst. Als je voor dezelfde tekst sunlight, glucose invoert, worden alle vier de voorkomens weggelaten, en de woordenbank toont dan elk antwoord één keer per vak, dus sunlight en glucose staan elk twee keer erin.

Een beter invulwerkblad maken

• Gebruik een tekst die leerlingen niet uit hun hoofd kennen. Anders test de oefening het geheugen, niet de taal.
• Kies N naar het niveau. Elk vijfde woord is moeilijk; 10 of 12 is milder. Gebruik de woordenlijstmodus om één onderwerp te richten, zoals de kernbegrippen van een hoofdstuk.
• Houd de woordenbank of verberg hem. Met de bank is de opdracht kiezen en passend maken; zonder bank moeten leerlingen de woorden zelf produceren, wat moeilijker is.
• Bepaal hoe je nakijkt. Exact-woordnakijken is streng, want een goed synoniem is dan fout. Elk passend woord accepteren is eerlijker, maar kost meer tijd. De antwoordsleutel toont het oorspronkelijke woord.
• Zie het als oefening, niet als meting. Gepubliceerde scoreschalen zijn opgesteld voor ongewijzigde elk-N-de-woordtoetsen op vaste teksten. Door korte woorden en namen over te slaan verandert de opdracht, dus vergelijk deze werkbladen niet met die normen.

Welke tool heb je nodig?

Veelgestelde vragen

Wat is een cloze-test?

Een tekst waaruit woorden zijn weggelaten en vervangen door vakken die de lezer invult. De methode werd in 1953 door Wilson Taylor geïntroduceerd om leesbaarheid te meten. Docenten gebruiken hetzelfde idee in werkbladen die woordenschat, grammatica en begrip van een tekst toetsen.

Hoe werkt de modus elk N-de woord?

Kies N tussen 5 en 12. De tool telt de geschikte woorden op volgorde en laat elk N-de woord weg. Geschikt betekent vier of meer letters, alleen letters, en geen hoofdletterwoord dat op een naam lijkt. Korte woorden, woorden met een koppelteken en woorden met een hoofdletter zoals Chlorophyll, inclusief het eerste woord van elke zin, worden nooit weggelaten.

Kan ik precies kiezen welke woorden worden weggelaten?

Ja. Schakel over naar Deze woorden weglaten en zet de woorden met komma’s ertussen. Elke woord-voor-woord match wordt weggelaten, ongeacht hoofdletters, en delen van langere woorden blijven ongemoeid. Een zinsdeel met een spatie erin komt niet overeen, omdat de tekst woord voor woord wordt vergeleken.

Wat is de woordenbank?

De verwijderde woorden in een geschudde volgorde, zodat leerlingen eruit kunnen kiezen zonder dat de volgorde iets verraadt. Een woord dat twee keer is weggelaten, staat er twee keer in. Je kunt de bank verbergen voor een moeilijker werkblad. Let op dat Werkblad kopiëren altijd de woordenbank meeneemt, ook als je hem op het scherm hebt verborgen.

Waarom zijn alle vakken even lang?

Dat volgt Taylors oorspronkelijke ontwerp: een vak van standaardlengte betekent dat de grootte van het gat geen hint geeft over het woord. Het houdt de opmaak ook eenvoudig voor elke tekst.

Wordt mijn tekst ergens geüpload?

Nee. Het werkblad wordt in je browser gemaakt en er wordt niets verstuurd of opgeslagen. Kopieer of druk het af voordat je de pagina verlaat.