Przypis końcowy

Przypisy końcowe stosują tę samą numerację w indeksie górnym i tę samą treść co przypisy dolne; zmienia się tylko położenie. Wydawcy często je preferują, bo utrzymują czystą stronę i ułatwiają skład, zwłaszcza gdy przypisy są długie.

Koszt ponosi czytelnik. Przypis dolny czyta się na miejscu; przypis końcowy wymaga przewracania stron. Tam, gdzie przypisy są czysto bibliograficzne, ten koszt jest niski, dlatego przypisy końcowe są powszechne w literaturze popularnonaukowej, a rzadsze w pracach naukowych, gdzie przypisy często niosą argumentację.

Nie należy mylić tego terminu z EndNote, programem do zarządzania bibliografią — pisanym wielką literą N i bez spacji.

Zobacz też

Więcej w kategorii mechanika cytowania